Kommunepolitikk

Vanvitige feilslutningar frå Martin Lægland

Lægland lagar moro over at SVs Gunhild Johansen ikkje synst det er ein god ide med ostehøvelkutt innanfor helse og omsorg i Tromsø. Vidare lager han moro over at Johansen ønsker å vite konsekvensane av kutta som blir foreslått.

Gunhild Johansen er leiar i Helse- og velferdsutvalet i Tromsø kommune. Foto: Martin Eilertsen

Eg meiner det som ville vore heilt vanvitig er om vi hadde politikarar i Tromsø som ikkje ville vite konsekvensane av dei kutta som vi må gjere. Det skulle tatt seg ut!

Vi må vurdere om det vi gjer berre fører til større kostnader andre stader. Dersom dei gjer det er vi jo like langt om ikkje kortare samstundes som brukarane og pasientane er påført unødige vanskelegheiter.

Lægland skriv i kommentaren sin:

Kutt i millionklassen kommer til å gå ut over enkelte brukere og ansatte. Det finnes ikke andre måter å gjøre store kutt på.

Det kan vi kanskje vere samde om. Men det er ikkje uvesentleg kven og kva det går ut over. Meiner Lægland at vi som politikarar ikkje skal bry oss om det? Det er eigna til forundring. Som gruppeleiar for SV er eg stolt av at Gunhild Johansen og alle andre SVarar i kommunestyret faktisk bryr oss om konsekvensane av det vi gjer.

For øvrig har vi sett i gang store endringsprosessar innanfor sektoren – vi har hatt mange forslag. Men at vi som politikarar skal gå inn å foreslå enkeltkutt som ikkje er utgreidd, ikkje er diskutert med tillitsvalde eller ikkje sett i samanheng med drifta for øvrig trur eg eigenleg ikkje Lægland meiner om han berre set seg ned og tenkjer litt før han skriv kommentarane sine.

Standard
Kommunepolitikk,Politikk

Mange saker skal opp i hovudutvala denne veka

Denne veka startar politikken for alvor i Tromsø etter valet. Her er ein gjennomgang av nokre av sakene som skal opp.

Det er møter i alle hovudutvala denne veka. Det startar med Hele- og velferdsutvalet på måndag, byutvikling på tysdag, kultur- idrett og friluftsliv på onsdag, klima-,miljø- og samferdsel på torsdag. Veka blir avslutta med møte i hovudutval for oppvekst og utdanning på fredag.

Du finn alle sakspapira til desse møta på Tromsø kommune sine nettsider.

Økonomirapport 2 -2019

Det er ei sak du finn i alle hovudutvala. Det er økonomirapport 2. Dette er ei statusoppdatering av korleis det går med økonomien i Tromsø kommune. Rapporten viser at Tromsø kommune ligg an til eit overforbruk på 67,4 millionar. Det er 150 millionar betre enn prognosen var i fjor og 60 millionar betre enn prognosen i økonomirapport 1 i år. Det betyr likevel at dersom dette slår til vil vi ha brukt opp så godt som alle sparepengane våre i kommunen. Det blir ein utfordrande haust og eit utfordrande år i 2020.

Du kan lese heile økonomirapport 2 her.

Brann og redning

Det er mykje som handlar om økonomi – dessverre. I byutviklingskomiteen skal dei ha ei sak om økonomien i brann og redning. Du kan lese saka her. Saka viser at også her slit dei med å halde budsjetta.

Administrasjonen skriv i saksframlegget:

For å komme innenfor gitte rammer etter vedtak av Øk.rap. 1 mai 2019, må Tromsø brann og redning redusere kostnader i form av tjenestekutt og mulig reduksjon i årsverk. Vedtatt brannordning (K-styresak 132/18) vil ikke kunne oppfylles.

Korleis vi skal klare å unngå dette i dagens økonomiske situasjon, veit ikkje eg per no. Samstundes er det jo ingen som ønsker å redusere på brannberedskapen vår. Gode innspel tar eg mot med takk.

Rektor Qvigstadsgate

Byutvikling har og ei interessant sak om reguleringsendring på den tomta som ligg ved sida av Villa Eidsvold. Det er eit område som i dag er regulert til offentleg formål, men som eigaren no vil omregulere til bustadføremål. På den eine sida er eg skeptisk til å regulere om frå offentleg formål til bustadformål. Vi har ikkje mange stader i sentralt i Tromsø som er tilgjengeleg for å bygge for offentleg formål. I dag fungerer området og som friområde i bydelen. Samstundes treng jo Tromsø fleire hus, gjerne sentralt for å redusere transportbehovet. Men på den andre sida blir dette fort dyre bustader.

I utgangspunktet hellar eg mot at det blir feil å godta denne reguleringsendringa, men er open for innspel og idear.

Du kan lese saka her.

Planprogram for Mack

Byutviklingsutvalet skal og diskutere planprogrammet for Mack-tomta. Her er det mange spennande planar som no skal utgreiast. I eit planprogram fastset kommunen kva tema som skal utgreiast. Her er utbyggar og kommuneadministrasjonen blir samde om tre tema som skal greiast ut. Men ikkje blitt samde om det fjerde temaet.

Administrasjonen skriv i saksframlegget:

Forslagstiller og administrasjonen har etter diskusjoner rundt utbyggingsalternativene ikke kommet fram til en felles forståelse av hvilke alternativer som skal utredes. Det er ikke enighet om alternativet uten bebyggelse på østsiden av Macktomta og Sørtomta

Eg er samd med administrasjonen om at det må greiast ut korleis alternativet der Sørsjeteen blir park/offentleg byrom

Du kan lese saka her.

I kulturutvalet er det i alle fall to interessante saker denne gongen.

Normalhall Storelva

Som du kanskje har sett i media blir den nye hallen på Storelva dyrare enn vi hadde sett for oss. No har vi fått inn anbuda, og kostnaden ser ut til å komme på 145 millionar, 39,5 millionar meir enn vi trudde.

Her meiner eg at vi berre får lukke auga og peise på. Vi treng ein ny hall på Storelva og skolen treng ein gymsal.

Du kan lese saka her.

Tromsø kunstforening

Administrasjonen foreslår i denne saka å selge dette bygget til Universitetet. Dette er ei vanskeleg sak for kommunene, og eg veit og at det er ulike meiningar i SV om denne saka. Eg tenkjer at kommunen ikkje har dei pengane vi treng til å sette dette bygget i stand på ein god måte. Administrasjonen anslår at det vil koste 20 millionar å sette bygget i stand. Samstundes er det vel liten tvil om at når ein tar til å jobbe på slike gamle bygg så oppdagar ein ofte nye ting som må ordnast. Eg ser det ikkje som usannsynleg at kostnaden vil bli høgare.

Men, kommunen har eit stort ansvar for å sikre at dei som i dag brukar bygget får gode alternativ dersom vi skal selge. Både kunstforeninga og dei kunstnarane som har atelier der må få minst like gode tilhøve som i dag dersom det skal vere aktuelt å selge.

Eg tenkjer og at det kan bli eit interessant samspel mellom dagens Musegata 2, universitetsmuseet og Akademi for kunstfag. Administrasjonen skriv i saksframlegget sitt:

Dersom bygget selges til UiT, opplyses det at formålet er at bygget skal benyttes til kulturvirksomhet, nærmere angitt som «virksomhet i regi av Norges arktiske universitetsmuseum og akademi for kunstfag (UMAK), og til samarbeidsprosjekter mellom UMAK og kulturlivet i Tromsø. Bygget vil romme utstillinger og andre aktiviteter som vil være tilgjengelige for allmenheten

Min konklusjon om at det er rett å selge føreset at vi finn gode alternativ for dei som i dag brukar bygget.

Du kan lese saka her.

Forøvrig tenker eg det er artig at Tromsø kan bli ein syngande kommune. Men det er lurt for alle om eg slepp å synge.

Ny ressurstildelingsmodell for skolane

I oppvekstutvalet skal dei handsame ei sak om ny måte å tildele ressursar til skolane i Tromsø. Slik eg har oppfatta det er dei fleste samde om at dagens modell ikkje er god. Den er vanskeleg å forstå og vanskeleg å bruke for skolane. Spørsmålet er korleis den nye modellen slår ut.

Eit av dei vanskelege spørsmåla er om kor mykje pengar skal følgje elevane og kor mykje pengar skal skolane få uavhengig av elevtalet.

Det andre spørsmålet er om elevtalet er ein god målar av kostnaden ein skole har. For det første er det jo først og fremst talet på lærarar som avgjer kva det kostar å drive ein skole. Elevane må jo ha ein lærar om det er to elevar i ei gruppe eller om det er 13 elevar i ei gruppe.

Det tredje spørsmålet som ikkje er godt nok besvart er korleis vi skal handtere at ein lærar ikkje kostar det same uansett. Både ansiennitet og utdanning har jo betydning for lærarløna. Det blir ikkje tatt høgde for i ein modell der elevtalet betyr mykje.

Du kan lese saka her, og kom svært gjerne med innspel.

OK, denne saka vart svært lang, men det er no eit forsøk på vise fram nokre av dei sakene vi balar med. Kom gjerne med dine spørsmål eller innspel til dei sakene eg har omtalt, eller til ei av dei andre sakene som står på sakslista i veka som kjem.

Standard
Troms og Tromsø

Stolt av kofta

Fredag den 20. september vart Jon-Richard Sommernes slått ned på gata i Tromsø. Gjerningsmannen seier i følgje media at grunnen var «at han ville slå en same». Dette er heilt uhyrleg og ikkje slik vi skal ha det i Tromsø. Derfor deltok eg på den markeringa som Romssa Noereh arrangerte i går.

Tema for markeringa var Gákterámis – Stolt av kofta. Eg var glad for å kunne bruke den flotte kofta eg har arva etter han pappa på denne markeringa. Ingen skal vere redde for å bli slått ned i Tromsø, og i alle fall ikkje for å vere samisk. Du skal ikkje frykte for å vere den du er i Tromsø. Om det er samisk eller noko som helst anna. Hatkriminalitet skal vi ikkje ha.

Standard
Miljø,Politikk

Fossilfrie byggeplassar

Den aller største veksten i CO2 utslepp i Tromsø dei siste åra har vore kategorien «Annen mobil forbrenning» I Tromsø er dette i all hovudsak ulike dieseldrevne motorreiskap. Det har sannsynlegvis samanheng med den store byggeaktiviteten i Tromsø. Det er veldig positivt med høg aktivitet, men det krev og av oss at vi må gjere noko med utsleppa frå denne aktiviteten. Her er ein artikkel i Nordlys om saka.

På byggeplassen på Workintoppen. Consto som bygger her har eit mål om minst ein fossilfri byggeplass i 2020. Det er mogleg å få til.

SV meiner derfor at kommune må stille krav til fossifrie byggeplassar i kommunen – i første omgang i eigne prosjekt.

Oslo har gått i front her, og gjennomført fleire fossilfrie prosjekt. Desse er evaluert av multiconsult, og erfaringane er i hovudsak positive (rapport her:). Oslo har og saman med Energi Norge, Norsk Fjernvarme, Enova, Byggevareindustrien, Entreprenørforeningen Bygg og Anlegg (EBA), Entreprenørforeningen Bygg og Anlegg Oslo, Akershus og Østfold (EBAO), og Nelfo utarbeida ein rettleiar for slike prosjekt.

Hovudgrepet som blir gjort i desse prosjekta er å erstatte fossil diesel med HVO100 og å elektrifisere det som kan elektrifiserast. Framleis er det vanskeleg å dyrt med elektriske anleggsmaskinar, men det er på veg.

Det er to hovudutfordringar som må løysast:

·         Sikre tilgang på nok byggestraum i prosjekta, og evt. tilkopling til fjernvarme for byggtørk

·         Sikre tilgang på tilstrekkeleg volum HVO100 og sikre at maskinane kan bruke denne dieselen.

Dette er i hovudsak eit planleggingsspørsmål og stille krav til byggherre og entreprenør.

 Vi må og rekne med at teknologien utviklar seg og at det blir stadig betre tilgang på elektriske og hydrogendrivne maskinar. Men for at det skal skje må det skapast ein marknad og etterspørsel etter slike maskinar. Det kan vi bidra til.

I SV så meiner vi at kommunen bør legge opp til ei gradvis innfasing av desse krava for å sikre at lokal entreprenørar får tid til å tilpasse seg.

Standard
Helse og velferd

Tromsø – ein kommune med faste og heile stillingar

Noko av det eg er mest stolt over å ha vore med på i politikken er den fine framgangen Tromsø kommune har hatt med å få fleire heile og faste stillingar innafor helsesektoren. Her er Tromsø ein foregangskommune og blant dei beste kommunane i landet. Ufrivillig deltid er eit stort problem. Vi har ikkje løyst problemet, men vi har tatt store steg i rett retning.

I følgje sykepleien.no er Tromsø best i å lyse ut heile stillingar blant dei store kommunane i landet i 2017. 76% av alle utlyste stillingar var heiltidsstillingar. Trondheim var nest best med 70%

Skjermdump frå sykepleien.no

Desse tala gjenspeglar seg i sluttrapporten frå heiltidsprosjektet i Tromsø. Tala viser at i 2015 var det 53,2% heiltidsstillingar i Helse og omsorg i Tromsø. I 2018 hadde det auka til 62,2% og det går oppover.

Minst like viktig og kanskje endå meir imponerande er framgangen vi har hatt når det gjeld å få faste stillingar. Det er utruleg viktig for å gje folk ei føreseieleg inntekt og moglegheit til å planlegge kvardagen. Vi kan ikkje ha det slik at folk må gå med telefonen på og aldri kunne planlegge liva sine fordi dei jaktar på neste vakt.

I 2015 gjekk 46,4% av dei tilsette i helse og omsorg i Tromsø på variable kontraktar. Dei visste ikkje kor mykje dei skulle jobbe eller sikkert når neste vakt var. I 2018 hadde vi klart å redusere dette til 25%. Nesten ei halvering. Vi er enno ikkje i hamn. Målet er å komme nesten ned i 0. Men det er ein fantastisk framgang.

Gjennom at fleire jobbar fast og heiltid vil kvaliteten på arbeidet auke, og pasientar og brukarar vil få færre personar å forholde seg til.

Den fine framgangen kjem av ein fantastisk jobb av dei tilsette, leiinga og fagforeiningane. Vi har fått på plass særavtalar som gjer at vi lettare får turnusen til å gå opp i helgene. Vi har gjeve dei ansatte større moglegheit til å velge ein måte å jobbe på som passar med deira livssituasjon. I nokre delar av livet passar det kanskje å jobbe meir helg, ande gonger passar det med litt lengre vakter.

Desse særavtalane kan dei tilsette velge å skrive under på, eller dei kan la vere. Det er fleksibilitet som ikkje går på bekostning av arbeidstakarane og som samstundes gjer organiseringa av turnusen enklare.

Alle tala eg har brukt kjem frå sluttrapporten i heiltidskulturprosjektet. Den kan du lese her.

Standard