Men alt handlar ikkje om SV. I Nordlys kan vi lese at Tromsø engasjerer seg for å stoppe avrettinga av Troy Williams, men vi kan kanskje ikkje rekne med at det held fram når Jan Blomseth no blir byråd. For Nordlys må det forøvrig vere ei kjempeutfordring at Avisa Nordland no er blitt størst i nord.

Ein annan ting som kan bli stort er gruvenæringa, treng vi då eit mineralstatoil? Ei anna stor næring i nord som er under press frå oljenæringa er fiskeria. Dei varslar no aksjonar mot seismikkskyting. Men det er og andre store diskusjonar i fiskerinæringa, framleis står kyst mot hav. Men, med dei aukande havtemperaturane er det uansett nye artar dei må fiske etter i framtida.

Det er kanskje ikkje så mykje fisking i elvene og kloakkane i London, men underleg nok kan tunellane vere vakre. Det er ikkje like vakkert at Miljöpartiet i Sverige er blitt eit borgarleg parti, men det stemmer med Brynmor Evans sine utsegn til iTromsø i valkampen; “Folk tror vi er radikale fordi vi har en radikal miljøpolitikk, men vi er ikke radikale i den økonomiske politikken”.

Til slutt kan det vere verd å spørje om venstresida er for opptatt av kuturell tilhørigheit, det gjer i alle fall Jens-Martin Eriksen i boka “Adskillelsens politikk” om vi skal tru Klassekampen.

Kvar er eigentleg fisket? Faksimile frå Klassekampen 2. februar

Klassekampen har ein notis på side sju i dag. Overskrifte er; «Eventyrlig sildefiske på Møre». Vidare skriv avisa om eit eventyrleg sildefiske på mørekysten og avsluttar med å slå fast at fangstane er gjort frå «Vestfjorden i Nordland til Trøndelag-kysten».

Eg skal vere den første til å erkjenne at mørefiskarane er dyktige, men at dei skal ha tatt over heile nordlandskysten utan at nokon har reagert trur eg ikkje noko på.

At det godt kan vere dei som har fanga silda er ei anna sak.